Ανοίγει η θερινή περίοδος

0


Ανοίγει η θερινή περίοδος



Home

Σινεμά




Η θερινή περίοδος ανοίγει ουσιαστικά αυτήν την εβδομάδα κάτι που γίνεται αντιληπτό τόσο από τον αριθμό των νέων ταινιών (έξη μαζί με τις δύο επανεκδόσεις) όσο και κυρίως από το ενδιαφέρον τους. Από το κινηματογραφικό μενού δεν πετάς τίποτα ούτε όμως ξεχωρίζεις κάτι ιδιαίτερα.Με εξαίρεση βέβαια τον «Αμερικανό φίλο», αυτήν την ταινία ορόσημο του Βιμ Βέντερς που επαναπροβάλεται με νέα αποκαταστημένη κόπια.





 
«Ένας Αμερικάνος φίλος»****(Der amerikanische freund)


Γερμανικό ψυχολογικό θρίλερ του 1977 σε σκηνοθεσία Βιμ Βέντερς με τους Μπρούνο Γκαντζ, Ντένις Χόπερ, Λίζα Κρόιζερ, Νίκολας Ρέι, Σάμιουελ Φούλερ.


Από τις σημαντικότερες ταινίες του Γερμανού δημιουργού , πρώτη (και καλύτερη) κινηματογραφική διασκευή του μυθιστορήματος της Πατρίτσια Χάιτσμιθ «Το παιχνίδι του Ριπλέι».


Η αστυνομική ίντριγκα είναι μόνο η αφετηρία γι αυτό το αινιγματικό ταξίδι στην ανθρώπινη ύπαρξη, για αυτήν την συναρπαστική περιπλάνηση στα πιο κρυφά μονοπάτια της ψυχής αλλά και σε όλα τα κλασσικά κινηματογραφικά είδη, για αυτήν την πολυσήμαντη, πολυεπίπεδη δημιουργία.


Ο Βέντερς καταθέτει ακόμα μια φορά τον διχασμό του μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής και στοχάζεται πάνω στις έννοιες της φιλίας, της ταυτότητας, της ηθικής, του θανάτου. Κι όμως χάρη στη σφιχτοδεμένη σκηνοθεσία και στους τρομερούς διαλόγους η ταινία παρακολουθείται με ενδιαφέρον ακόμα και από τους λιγότερο σινεφίλ .Οι πιο μυημένοι θα βυθιστούν στις ασύλληπτης εικαστικής ομορφιάς εικόνες του, θα θαυμάσουν την ψυχολογικά μελετημένη χρωματική παλέτα του, θα αφεθούν στη γοητεία ενός σπουδαίου κινηματογραφικού έργου τέχνης.


———————————————————–




«Δευτέρες με λιακάδα» ***(Los lunes al sol)


Ισπανική κοινωνική ταινία σε σκηνοθεσία Φερντάντο Λεόν Ντε Αρανόα με τους Χαβιέ Μπαρδέμ, Λουίς Τοσάρ, Χοσέ ʼνχελ Εγίδο,Νιέβε Ντε Μεντίνα.


«Ας γίνουν για μια φορά πρωταγωνιστές οι άνθρωποι της γειτονιάς. Οι ιστορίες μας θα έπρεπε να μιλούν για αυτούς» σημειώνει με συγκινητική ανθρωπιά ο νεαρός Ισπανός σκηνοθέτης. Και ακολουθεί με την ίδια ανθρωπιά τους ήρωες του, μια ομάδα σαρανταπεντάρηδων, κυρίως ανέργων, στο συνοικιακό μπαράκι όπου καλαμπουρίζουν ή αμπελοφιλοσοφούν τα βράδια, στα γραφεία ευρέσεως εργασίας η στις αίθουσες αναμονής για μια ακόμα συνέντευξη, στα θλιβερά τους διαμερίσματα, στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς ή στον περίπατο τους μιαν ηλιόλουστη Δευτέρα. Καταγράφει τα «μικρά» τους συναισθήματα, τον φόβο, την οργή, την αγωνία, την απόγνωση. Ο οξύθυμος αλλά εγκάρδιος και γυναικάς Σάντα ( ο Χαβιέ Μπαρδέμ με περισσότερα κιλά και ακόμα πιο μεγάλο ταλέντο), ο ανασφαλής, δειλός Χοσέ, ο νευρικός, αγχώδης αλλά περήφανος Λίνο, ο απελπισμένος σχεδόν αλκοολικός Αμαδόρ.


Λαθρεπιβάτες που το πλοίο της αλόγιστης προόδου πέταξε στη θάλασσα της ανυπαρξίας και της απραξίας, ναυαγοί των δικών τους ονείρων τους που παρολαυτά πασχίζουν να βγουν στην ακτή. Γιατί όσο μαύρα κι αν φαντάζουν όλα αυτά τα καθημερινά στιγμιότυπα , με φόντο μάλιστα τη μουντή παράκτια βιομηχανική πόλη μιας «άλλης» Ισπανίας , διατηρούν, όπως ακριβώς η αληθινή ζωή, το χιούμορ και την ελπίδα τους. Και μας το προσφέρουν σε ίσες δόσεις με τη συγκίνηση.






———————————————————–




«Παράβαση καθήκοντος» ***(Dark Blue)


Αμερικάνικη αστυνομική περιπέτεια σε σκηνοθεσία Ρον Σέλτον με τους Κερτ Ράσελ, Σκοτ Σπίτμαν, Μπρένταν Γκλίζον,Λολίτα Ντεϊβίντοβιτς.


Οι εσωτερικές υποθέσεις έχουν δώσει συχνά «ψωμί» σε ενδιαφέρουσες αστυνομικές ταινίες. Η πρωτοτυπία εδώ βρίσκεται στην προσωπικότητα του κεντρικού ήρωα που ενσαρκώνει με βάθος και ωριμότητα ο Κερτ Ράσελ.


Ο ντετέκτιβ Πέρι δεν είναι ο αδιάφθορος αστυνομικός. Κάθε άλλο. Βετεράνος μπάτσος, γνωστός για τις σκληρές τακτικές που ακολουθεί και τον οξύθυμο χαρακτήρα του, γνωρίζει καλά το αλισβερίσι ανάμεσα στους εγκληματίες και τους διώκτες τους. Καλείται μάλιστα να εκπαιδεύσει έναν νεοφώτιστο της Ομάδας Ειδικών Ερευνών στην ωμή πραγματικότητα των εκφοβιστικών μεθόδων και της διαφθοράς της Αστυνομίας. Μαζί αναλαμβάνουν να διερευνήσουν μια υπόθεση τετραπλής ανθρωποκτονίας. Μόνο που ακόμα και το πιο αμείλικτο παιχνίδι έχει όρους και όρια.


Ο Πέρι δεν έχει πλέον να αντιμετωπίσει μόνο τους δολοφόνους αλλά και τους ακόμα πιο βρώμικους και αδίστακτους συναδέλφους του, τον ίδιο το διοικητή του, που κάποτε του έσωσε τη ζωή, και κυρίως τους προσωπικούς του δαίμονες και τη συνείδηση του.


Όλα αυτά με φόντο τις αντιρατσιστικές εξεγέρσεις στο Λος ʼντζελες του 1991.


Η ηθελημένα παλιομοδίτικη αφήγηση και κινηματογράφηση (με κόκκο και επικυριαρχία της ώχρας στο χρώμα) μαζί με έναν διάχυτο κυνισμό χαρακτηριστικό της πένας του Τζέιμς Ελρόι (το σενάριο βασίζεται σε δική του νουβέλα) προσδίδουν μια αρχετυπική δύναμη και γοητεία στην ταινία του Σέλντον που πάντως χρωστάει πολλά και στον πρωταγωνιστή της Κερτ Ράσελ.




———————————————————–




«Ταυτότητα» *** (Identity)


Αμερικάνικο θρίλερ σε σκηνοθεσία Τζέιμς Μάνγκολντ με τους Τζον Κιούζακ, Ρέι Λιότα, Αμάντα Πιτ, ʼλφρεντ Μολίνα.


Κατά τη διάρκεια μιας νύχτας με σφοδρή καταιγίδα δέκα ταξιδιώτες, άγνωστοι μεταξύ τους, καταφεύγουν σε ένα απομονωμένο μοτέλ όπου ένας ένας αρχίζουν να δολοφονούνται μυστηριωδώς.


Η δοκιμασμένη αστυνομική ίντριγκα αλά Αγκάθα Κρίστι στην υπηρεσία ενός θρίλερ με αρκετά στοιχεία τρόμου, ατμοσφαιρική σκηνοθεσία, δουλεμένες ερμηνείες, συνεχείς ανατροπές και πραγματικά απροσδόκητο φινάλε.


Η Ταυτότητα δεν πρωτοτυπεί στα υλικά της. Ο σκηνοθέτης δανείζεται στοιχεία από πολλές κλασσικές ταινίες του είδους. Μεταφυσική, ψυχολογία, σασπένς, σπλάτερ, τελετουργικοί φόνοι , πληγωμένοι πρώην μπάτσοι, μοιραίες γυναίκες, σιωπηλά παιδιά, σχιζοφρενείς serial killer, όλα τα στερεότυπα βρίσκονται εδώ κι όμως χάρη στην αριστοτεχνική σύνθεση τους και κυρίως στο καλογραμμένο σενάριο κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον. Ο θεατής καλείται να ξεμπερδέψει ένα κουβάρι όπου θύτες και θύματα, ύποπτοι και αθώοι, αλλάζουν συνεχώς ρόλους. Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται, οι εξελίξεις τρέχουν και τη στιγμή που η πλοκή μοιάζει να βγαίνει εκτός ελέγχου ο γρίφος λύνεται ως δια μαγείας. Αυτή είναι και η επιτυχία της ταινίας. Ενώ βρίθει υπερβολών κατορθώνει τελικά να δώσει αληθοφανή εξήγηση σε όσα έχουν συμβεί τοποθετώντας τα σε ένα σύμπαν όπου όλα είναι πιθανά.








———————————————————–




«Ο αθώος» *** (L’ innocente)


Ιταλική κοινωνική ταινία εποχής του 1976 σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι με τους Τζιανκάρλο Τζιανίνι, Λάουρα Αντονέλι, Τζένιφερ Ο Νιλ, Ρίνα Μορέλι.


Το κύκνειο άσμα του κορυφαίου Ιταλού δημιουργού αποτελεί ένα εμβριθές σχόλιο πάνω στην απατηλή λάμψη και την αλαζονεία της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας του 19ου αιώνα.Ο Βισκόντι επιλέγει μάλιστα επίτηδες να διασκευάσει τη νουβέλα του φασίστα Γκαμπριέλε ντ Ανούτσιο, μια ιστορία πάθους και μοιχείας, για να δώσει τελικά την δική του μαρξιστική εξήγηση στην παθογένεια της υψηλής κοινωνίας. Αυτός ένας κομμουνιστής αριστοκράτης!


Έργο που αντικατοπτρίζει πλήρως την διχασμένη και ανατρεπτική προσωπικότητα του δημιουργού του «Ο αθώος» είναι επιπλέον και ένα μάθημα αισθητικής στο είδος των ταινιών εποχής ενώ ο Τζιανίνι και η Αντονέλι σκιαγραφούν έξοχα τους ρόλους τους.






———————————————————–


«Εγκλήματα δωματίου»**(No good deed)


Αμερικανική αστυνομική ταινία σε σκηνοθεσία Μπομπ Ράφελσον με τους Σάμιουελ Τζάκσον, Μίλα Γιόβοβιτς, Στέλαν Σκάργκαρντ, Νταγκ Χάτσινσον.


Αν αναλογιστεί κανείς την ταινία σταθμό της καριέρας του Ράφελσον «Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δυο φορές» διαπιστώνει ότι ο σκηνοθέτης είναι πλέον η σκιά του εαυτού του. Μολονότι η ταινία βασίζει την ιστορία της σε διήγημα του Ντάσιελ Χάμετ και στις αρχές του κλασσικού φιλμ νουάρ ο Ράφελσον επιλέγει να την μπολιάσει με αρκετά σουρεαλιστικά στοιχεία και ενίοτε παρωδεί την ίδια την πηγή της έμπνευσης του.


Η πλοκή έτσι αποδυναμώνεται, οι χαρακτήρες δεν ολοκληρώνονται και η άνευρη σκηνοθεσία δεν βοηθάει διόλου την κατάσταση. Δυο τρεις σκηνές μόνο μας θυμίζουν το πάλαι ποτέ μέγεθος του σκηνοθέτη όπως αυτή που ο μπάτσος Σάμιουελ Τζάκσον παραδίδει μάθημα… βιολοντσέλου στην μοιραία και όπως πάντα καλλονή Μίλα Γιόβοβιτς.











Home
/
Print
/
Site Map
/
Επικοινωνία
















Εχουμε αυτό που είμαστε. . . (Κ. Βέρρος)
( 30.06.2007 )

Παλαιότερα άρθρα


Θύματα, ήρωες, ευσυνείδητοι και οι άλλοι (Κ. Βέρρος)

Εθνική τραγωδία και σκύλευση θυμάτων (Κ. Βέρρος)

Πολιτικές, προεκλογικές ¨ομορφιές¨ (Κ. Βέρρος)

Είναι και είμαστε αδιόρθωτοι. . . (Κ. Βέρρος)

Προεκλογικός λόγος και επιχειρήματα (Κ. Βέρρος)

Εκλογές για αυτοδύναμη κυβέρνηση (Κ. Βέρρος)

Ομηροι αγκυλώσεων και κρατισμού (Κ. Βέρρος)

Γιατί τώρα οι παροχές;; (Κ. Βέρρος)

Παλαιότερα άρθρα



Αποτελέσματα

Δημοσκοπήσεις







ΕΓΓΡΑΦΗ

ΔΙΑΓΡΑΦΗ