Φάκελος Μ.Ανατολή/Ο Αμπού Αμάρ

0


Φάκελος Μ.Ανατολή/Ο Αμπού Αμάρ



Home

Φάκελος -Μέση Ανατολή




Για τους Παλαιστίνιους ήταν εκείνος που ενσάρκωνε τον αγώνα τους για να αποκτήσουν το δικό τους κράτος. Για τους Ισραηλινούς ένας δολοφόνος. Οι Αμερικανοί τον θεωρούσαν τρομοκράτη μέχρι που κάθησαν στο ίδιο τραπέζι μαζί του. Οι Ευρωπαίοι τον αντιμετώπιζαν ως συνομιλητή στην προσπάθεια για εξεύρεση λύσης στο Μεσανατολικό. Ποιός ήταν ο Γιάσερ Αραφάτ;


 
 
Ο Μοχάμεντ Γιάσερ Αμπντέλ- Ραούφ αλ- Χουσεϊνι, ευρέως γνωστός ως Γιάσερ Αραφάτ, γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου 1929 στο Κάιρο. Στη διάρκεια της παλαιστινιακής εξέγερσης έγινε ο ήρωας του λαού του, που τον αποκαλούσε με το κωδικό όνομα του στρατιωτικού: Αμπού Αμάρ.




Ο πατέρας του ήταν έμπορος υφασμάτων, Παλαιστίνιος με αιγυπτιακές ρίζες. Η μητέρα του καταγόταν από μια παλαιστινιακή οικογένεια, που διέμενε στην Ιερουσαλήμ. Η μητέρα του πέθανε όταν ο Γιάσερ ήταν 5 ετών και έτσι ο Γιάσερ πήγε να ζήσει με τον αδερφό της μητέρας του στην Ιερουσαλήμ, την πρωτεύουσα την Παλαιστίνης, η οποία τελούσε τότε υπό βρετανική κυριαρχία.




Ο Γιάσερ Αραφάτ δεν θυμόταν πολλά από τα παιδικά του χρόνια. Ομως τού έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη η εικόνα των Βρετανών στρατιωτών να εισβάλλουν στο σπίτι του θείου του τα μεσάνυχτα, να χτυπούν μέλη της οικογένειάς του και να σπάνε έπιπλα.




Αφού παρέμεινε για τέσσερα χρόνια στην Ιερουσαλήμ, ο πατέρας του τον πήρε πίσω, για να τον φροντίζει η μεγαλύτερή του αδερφή.




Ο Αραφάτ δεν αναφερόταν ποτέ στον πατέρα του, ο οποίος δεν ήταν ποτέ κοντά στα παιδιά του. Είναι χαρακτηριστικό ότι


ο Αραφάτ δεν παραβρέθηκε ούτε στην κηδεία του πατέρα του, το 1952.




Στο Κάιρο, πριν γίνει 17 ετών, ο Αραφάτ συμμετείχε σε δίκτυο διακίνησης όπλων προς τους Παλαιστίνιους, τα οποία θα


χρησιμοποιούνταν εναντίον των Βρετανών και των Εβραίων.




Στα 19 του χρόνια, κατά την διάρκεια του πολέμου μεταξύ των εβραϊκών και των αραβικών κρατών, ο Αραφάτ άφησε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Φάουντ (το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε πανεπιστήμιο του Καΐρου) και πήγε να πολεμήσει εναντίον των Εβραίων, στη Γάζα.




Η ήττα των Αράβων και η ίδρυση του ισραηλινού κράτους τον απογοήτευσε τόσο που έβγαλε βίζα και πήγε να συνεχίσει τις σπουδές του σε πανεπιστήμιο του Τέξας.




Μετά από καιρό, κρατώντας άσβεστο το όνειρο για μια ελεύθερη Παλαιστίνη, ο Γιάσερ Αραφάτ επέστρεψε στο πανεπιστήμιο του Φάουντ, για ένα μεταπτυχιακό στην μηχανική, αλλά αφιέρωνε τον περισσότερο χρόνο του συμμετέχοντας στις κινητοποιήσεις των Παλαιστινίων φοιτητών.




Το 1956 τελείωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του. Δούλεψε για λίγο στην Αίγυπτο και μετά πήγε στο Κουβέιτ, όπου εργάστηκε ως μηχανικός. Μετά από λίγο καιρό είχε την δική του εταιρία.




Τον ελεύθερό του χρόνο τον αφιέρωνε σε πολιτικές δραστηριότητες, στις οποίες δαπανούσε σχεδόν όλα του τα χρήματα. Στο Κουβέιτ συζήτησε για πρώτη φορά την ιδέα της ίδρυσης της Φάταχ και της συγκρότησης της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.




Το 1958, ο Αραφάτ επέστρεψε στην Παλαιστίνη. Εκεί μαζί με κάποιους φίλους του συγκρότησαν την Φάταχ, μια ομάδα που δρούσε στο παρασκήνιο. Ενα χρόνο αργότερα, ο Αραφάτ και οι φίλοι του εξέδωσαν ένα περιοδικό που προπαγάνδιζε την ένοπλη αντίσταση κατά του Ισραήλ.




Κατά τα τέλη του 1964 ο Αραφάτ πηγαίνει στην Ιορδανία και οργανώνει από εκεί τις επιθέσεις της οργάνωσης εναντίον των Ισραηλινών.




Το 1964 ιδρύθηκε η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO). Αυτή η οργάνωση είχε την υποστήριξη των αραβικών κρατών, με αποτέλεσμα να αυξηθεί εντυπωσιακά σε λίγο διάστημα ο αριθμός των μελών της, που ήταν έτοιμοι να πολεμήσουν για μία ελεύθερη Παλαιστίνη.




Τα αραβικά κράτη είχαν μια πιο διαλλακτική πολιτική από αυτήν της Φάταχ, αλλά μετά τον πόλεμο των 6 ημερών, το 1967, η Φάταχ ισχυροποιήθηκε.




Το 1969, ο Αραφάτ αναλαμβάνει την ηγεσία του εκτελεστικού γραφείου της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Η οργάνωση δεν ήταν πλέον μια ΄΄οργάνωση ανδρείκελο΄΄ των αραβικών κρατών, που είχε στόχο να καθησυχάζει τους Παλαιστινίους, αλλά μια ανεξάρτητη ριζοσπαστική οργάνωση με έδρα την Ιορδανία.




Ο Αραφάτ έκανε την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης ένα είδος κράτους μέσα στο κράτος της Ιορδανίας, που είχε τον δικό της στρατό.




Ο βασιλιάς της Ιορδανίας Χουσεϊν ενοχλήθηκε από τις επιθέσεις και τις βίαιες τακτικές της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης εναντίον του Ισραήλ και έδιωξε την οργάνωση αυτή από την χώρα του.




Ο Αραφάτ προσπάθησε να δημιουργήσει ανάλογες υποδομές της οργάνωσης στο Λίβανο, αλλά η εισβολή του ισραηλινού στρατού δεν του το επέτρεψε. Παρόλα αυτά κατάφερε και κράτησε την οργάνωση ζωντανή.




Η ζωή του Γιάσερ Αραφάτ απειλήθηκε αρκετές φορές, αλλά πάντα κατάφερνε να επιβιώνει. Επέζησε από ένα αεροπορικό δυστύχημα, σώθηκε από πολλές επιχειρήσεις δολοφονίας του από ισραηλινές μυστικές οργανώσεις και ανάρρωσε από ένα ισχυρότατο εγκεφαλικό.




Η ζωή του ήταν ένα συνεχές ταξίδι. Ταξίδευε από χώρα σε χώρα και προωθούσε την ιδέα της ελεύθερης Παλαιστίνης. Πάντα όμως κρατούσε τις κινήσεις του μυστικές, όπως άλλωστε έκανε και με την προσωπική του ζωή.




Μέχρι και ο γάμος του με μια Παλαιστίνια, τη Σούχα, κατά πολλά έτη μικρότερή του παρέμεινε μυστικός για περίπου 15 μήνες. Την κόρη του την ονόμασε Ζάουα, όπως ήταν το όνομα της μητέρας του.




Η περίοδος της εκδίωξής του από το Λίβανο ήταν μια δύσκολη εποχή για τον Αραφάτ και την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Ομως μετά την πρώτη ιντιφάντα ο Αραφάτ κατάφερε να στρέψει την παγκόσμια προσοχή στο παλαιστινιακό ζήτημα.




Το 1988 αλλάζει την πολιτική του τακτική. Σε ομιλία του κατά την διάρκεια της συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στην Γενεύη, ο Αραφάτ δήλωσε ότι η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης δεν αποδέχεται την τρομοκρατία, αλλά υποστηρίζει το δικαίωμα των κρατών της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανόμενης της Παλαιστίνης, του Ισραήλ και των υπολοίπων γειτονικών χωρών, να ζουν με ειρήνη και ασφάλεια.




Η προοπτική μιας ειρηνικής συμφωνίας με το Ισραήλ γινόταν όλο και πιο πιθανή και κατέληξε το 1993 στην ιστορική Συμφωνία του Οσλο.




Το 1996 έγιναν εκλογές στην Παλαιστίνη, κατά τις οποίες ο Γιάσερ Αραφάτ εξελέγη πρόεδρος των Παλαιστινίων. Ωστόσο την ίδια χρονιά στο Ισραήλ αναδείχθηκε πρωθυπουργός ο δεξιός Μπένζαμιν Νετανιάχου, ο οποίος λόγω της πολιτικής που ακολούθησε υπονόμευσε τη συμφωνία του Οσλο, με συνέπεια να αρχίσουν να γκρεμίζονται οι γέφυρες που είχαν στήσει με κόπο, ο Γιάσερ Αραφάτ με τον Σιμόν Πέρες και τον Ιτζάκ Ραμπιν.




Το 2001, ο Γιάσερ Αραφάτ βρέθηκε ουσιαστικά υπό περιορισμό στο αρχηγείο του στη Ραμάλα, γύρω από το οποίο παρέμεναν νυχθημερόν και σε απόσταση βολής ισχυρές ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις.




Μετά από 3 χρόνια αποκλεισμού, ο Αραφάτ αρρωσταίνει και κρίνεται απαραίτητη η μεταφορά του από το αρχηγείο του σε στρατιωτικό νοσοκομείο της Γαλλίας.




Για να βγει από το αρχηγείο του, ζητήθηκαν εγγυήσεις από το Ισραήλ, ότι αν γινόταν καλά, θα του επέτρεπαν οι Ισραηλινοί να επιστρέψει.




Ο Γιάσερ Αραφάτ εισήχθη στο στρατιωτικό νοσοκομείο του Περσί, στην συνοικία Κλαμάρ της γαλλικής πρωτεύουσας, με ισχυρούς πόνους στο στομάχι.




Μετά από 6 ημέρες νοσηλείας έπεσε σε κώμα. Ακολούθησε μια εβδομάδα φημολογιών και διαψεύσεων για τον θάνατό του. Το μοιραίο επήλθε τα ξημερώματα της Πέμπτης 11 Νοεμβρίου 2004, μετά από εγκεφαλική αιμορραγία.




Η νεκρώσιμος ακολουθία έγινε στο Κάιρο και η ταφή του, στη Μουκάτα, στο αρχηγείο του στη Ραμάλα.







Home
/
Print
/
Site Map
/
Επικοινωνία
















Εχουμε αυτό που είμαστε. . . (Κ. Βέρρος)
( 30.06.2007 )

Παλαιότερα άρθρα


Θύματα, ήρωες, ευσυνείδητοι και οι άλλοι (Κ. Βέρρος)

Εθνική τραγωδία και σκύλευση θυμάτων (Κ. Βέρρος)

Πολιτικές, προεκλογικές ¨ομορφιές¨ (Κ. Βέρρος)

Είναι και είμαστε αδιόρθωτοι. . . (Κ. Βέρρος)

Προεκλογικός λόγος και επιχειρήματα (Κ. Βέρρος)

Εκλογές για αυτοδύναμη κυβέρνηση (Κ. Βέρρος)

Ομηροι αγκυλώσεων και κρατισμού (Κ. Βέρρος)

Γιατί τώρα οι παροχές;; (Κ. Βέρρος)

Παλαιότερα άρθρα



Αποτελέσματα

Δημοσκοπήσεις







ΕΓΓΡΑΦΗ

ΔΙΑΓΡΑΦΗ