Εκλογές για αυτοδύναμη κυβέρνηση (Κ. Βέρρος)

eNEW: http://www.enew.gr/mag/article/articleprint/7191/-1/9/

Εκλογές για αυτοδύναμη κυβέρνηση (Κ. Βέρρος)



Top level

Ενυπόγραφα



Ο ΚΥΒΟΣ ερρίφθη λοιπόν. Εκλογές στις 16 Σεπτεμβρίου απεφάσισε ο Πρωθυπουργός, παρά τις παλαιότερες δηλώσεις του περί ανάγκης εξαντλήσεως της τετραετίας. Ο λαός θα κληθεί να κρίνει έργα και προγράμματα και να αποφασίσει ποιο είναι το κόμμα που πιστεύει πως μπορεί να εγγυηθεί ένα καλύτερο αύριο για την χώρα και τον πολίτη.

Η Νέα Δημοκρατία δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να γεμίσει μόνον με ελπίδες τους ψηφοφόρους. Ως κυβέρνηση επί τρισήμισυ χρόνια παρήγε κάποιο έργο. Είναι αυτό το έργο που θα κριθεί από τους ψηφοφόρους, όπως επίσης αφενός η εντύπωση ή πεποίθηση που δημιούργησε η κυβέρνηση για το εάν είναι περισσότερο ικανή από το ΠΑΣΟΚ για να οδηγήσει τη χώρα προς το μέλλον της και, αφετέρου, το πρόγραμμά της για εντατική συνέχιση των αναγκαίων αλλαγών και μεταρρυθμίσεων.




Από την πλευρά του, το ΠΑΣΟΚ έχει αρκετά δυσκολώτερο έργο. Μπορεί τα πολλά κυβερνητικά λάθη να έχουν δημιουργήσει βαρύ κλίμα για την κυβέρνηση, μπορεί να έχει συσπειρώσει κατά ένα μεγάλο ποσοστό τη βάση του χάρη στην έντονα λαϊκίστικη και αντιδραστική αντιπολίτευση που ακολούθησε ο κ. Γ. Παπανδρέου απαρνούμενος τις αλλαγές που είχε επικαλεσθεί όταν ανέλαβε την αρχηγία του κόμματός του, αλλά τώρα πρέπει να πείσει πως προσφέρει μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση και δεν επαγγέλλεται απλώς και με άλλα λόγια πολιτικές του παρελθόντος. Επιπλέον, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει το βάρος να πείσει πως αυτός ο ίδιος είναι ικανός ηγέτης, στον οποίο μπορούμε να εμπιστευθούμε τις τύχες μας. Οι θητείες του σε υπουργικούς θώκους δεν αρκούν ως απόδειξη ικανότητος ή όχι.




Βεβαίως, δεν έχουμε να επιλέξουμε μόνο μεταξύ δύο κομμάτων. Υπάρχουν και άλλες παρατάξεις, που είναι ήδη στην Βουλή, όπως είναι και ο ΛΑ.Ο.Σ. του κ. Καρατζαφέρη, αλλά και η νεοσυσταθείσα Δημοκρατική Αναγέννηση του κ. Παπαθεμελή. Αρκετοί πιστεύουν πως η ενίσχυση της κοινοβουλευτικής παρουσίας των μικρών λεγομένων κομμάτων θα είναι προς όφελος της δημοκρατίας μας, καθώς θα οδηγούμασταν ενδεχομένως σε δικομματικές κυβερνήσεις. Αλλοι, πάλι, θεωρούν ότι η πολιτική παιδεία μας ευνοεί τις αυτοδύναμες, μονοκομματικές κυβερνήσεις έτσι ώστε να υπάρχει σταθερότητα.




Η πρόσφατη πολιτική μας ιστορία διδάσκει ότι η απόπειρα της κυβερνήσεως εθνικής ενότητος είχε αποτύχει. Διδάσκει, επίσης, ότι τα κόμματά μας και εν γένει το πολιτικό προσωπικό της χώρας δυστυχώς δεν έχει ακόμη ωριμάσει τόσο ώστε να εφαρμόσει στην πράξη την συναίνεση, την οποία θεωρητικώς όλοι υποστηρίζουν. Ωριμος, όμως, για συναίνεση δεν φαίνεται να είναι και ο ίδιος ο λαός, ή αν θέλετε το μεγαλύτερο ποσοστό του. Και αυτό δεν αποδεικνύεται μόνον από την ψήφο του, αλλά και από διάφορες εκφάνσεις της καθημερινής ζωής.




Θα πρέπει, λοιπόν, να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη της συναίνεσης στην ζωή μας, να αρχίσουμε να την κάνουμε πράξη και μετά να την εφαρμόσουμε, εάν θέλουμε, στον πολιτικό μας βίο. Επιπλέον, θα πρέπει οι πολιτικοί μας να σταματήσουν να θεωρούν πως το κράτος είναι φέουδό τους, ή φέουδο του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος διότι αλλιώς θα είναι κυριολεκτικώς αδύνατο να τεθούν οι βάσεις για τη δημιουργία μιας κρατικής μηχανής που λειτουργεί αποτελεσματικά και απερίσπαστη από τις πολιτικές εξελίξεις.




Ενας άλλος λόγος που, σε αυτές τις εκλογές τουλάχιστον, είναι προς το συμφέρον της χώρας να υπάρξει μονοκομματική, αυτοδύναμη κυβέρνση και μάλιστα με ικανή πλειοψηφία στην Βουλή είναι ο εκλογικός νόμος που ψηφίσθηκε από την τελευταία κυβέρνηση Σημίτη, ο οποίος ενισχύει την αναλογική εκπροσώπηση και ¨δίνει πόντους¨ στο δεύτερο κόμμα, ενώ σε περίπτωση που η νέα Βουλή θα είναι πεντακομματική, η αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος μπορεί να είναι πολύ ισχνή, ή και να μην υπάρξει αυτοδυναμία.




Την εποχή αυτή, όμως, η χώρα πρέπει να προχωρήσει προς τα εμπρός χωρίς εμπόδια, που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν από ανυπαρξία αυτοδύναμης κυβέρνησης. Οι προκλήσεις της εισόδου μας στον 21ο αιώνα, όπως και οι προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας είναι πολλές και χρήζουν αποτελεσματικής αντιμετωπίσεως. Οποιος, λοιπόν και εάν είναι ο νικητής των εκλογών της 16ης Σεπτεμβρίου, καλόν είναι να έχει άνετη πλειοψηφία για να μπορέσει να εφαρμόσει το πρόγραμμά του.